Mainstream vs. museaal verantwoord

will-4lGeen land ter wereld waar de stripkunst zo serieus wordt genomen als in België. Zowel de Vlaamse als de Waalse overheid stopt veel geld in promotie van het beeldverhaal en ook Brussel wil niet achterblijven: afgelopen weekend vond hier de derde editie plaats van het Fête de la BD ofwel het Stripfeest, met een grote beurs op het Place des Palais, een parade door het centrum met metershoge opblaasfiguren en een wervelend lichtspektakel op het Place Royal. Inhoudelijk interessant is vooral de tentoonstelling ‘Planches Mémorables’ in  kunstencentrum BOZAR,  waar meestertekenaar Ever Meulen zijn licht laat schijnen op het  werk van Will, bekend van de stripklassieker ‘Baard en Kale’.

Will, pseudoniem van Willy Maltaite (1927-2000), was een stripmaker die vijftig jaar terug furore maakte bij de toonaangevende stripbladen Kuifje en Robbedoes. Ever Meulen, als Eddy Vermeulen in 1946 geboren, dankt zijn internationale reputatie aan heel andere tijdschriften, met name Humo en The New Yorker, waar de kunstzinnigheid van het stripidioom als vanzelfsprekend wordt beschouwd. Juist door de afstand tussen die twee werelden – mainstream versus museaal verantwoord – is het interessant om te zien wat Meulen boeiend vindt in het werk van Will. Meteen aan het begin van de tentoonstelling hangt een blow-up van Wills bekendste stripalbum ‘Plein Gaz’, waarop sportwagens door een prairie razen. Daarnaast zijn de aerodynamische auto’s te zien die altijd in het oeuvre van Ever Meulen opduiken en waaraan vorig jaar het boek ‘Automotiv’ was gewijd. De verwantschap tussen de twee weergaven zit ‘m niet in de stijl, maar in het grafische vernunft waarmee de wagens op papier zijn gezet. Ambacht op het hoogste niveau.

Meulen geeft persoonlijk een rondleiding en maakt wijzend en duidend aannemelijk waarom Will een veelgevraagd tekenaar van stripdecors was: zijn gevoel voor architectuur en landschap, de snelle typering van zijn karakters en het raffinement waarmee hij speelt met zwart en wit. Will, zegt Meulen, was een kunstenaar en had meer noten op zijn zang dan ‘Baard en Kale’. Vooral de gouaches die hij maakte voor het tijdschrift Kuifje laten zien dat hij het modernisme van de jaren vijftig gretig absorbeerde. In hetzelfde jaar dat het album ‘Plein Gaz’ verscheen, in 1958, presenteerde Brussel zijn Atomium aan de wereld! Maar het futurisme van toen is ook sterk aanwezig in het werk van Ever Meulen. Daarom is het jammer dat er zo weinig van wordt getoond. Het zou de bezoeker meer vergelijkingsmateriaal hebben geboden tussen commerciële strip en autonome tekenkunst.

‘Will – Onvergetelijke strips’, t/m 13 oktober, BOZAR, Ravensteinstraat 23, 1000 Brussel. Deze recensie stond op 11 september in de Volkskrant. Illustratie: ‘Plein Gaz’ van Will.

Geplaatst in Volkskrant