Hoofdprijs voor duizendpoot

Stripschrijver Willem Ritstier doet alle genres. Hij werkt met diverse tekenaars aan een horrorwestern, een jeugdstrip en een superheldenparodie en bedacht een lange rij avonturen (Claudia Brücken, Storm, Nicky Saxx en veel meer) voor zijn maatje Minck Oosterveer. Ook de graphic novel staat op zijn repertoire, maar die doet hij in zijn eentje. Karakteristiek voor Ritstier is de Hollandse twist die hij vaak aan de stripgenres en hun vaste formules weet te geven. Zo bestrijdt zijn anti-held Soeperman de misdaad onder het motto Toe Ze Reskjoe!, terwijl sexy detective Nicky Saxx Amerikaanse burgers redt van de gevolgen van een dijkdoorbraak. Humor en heroïek, met een Nederlands accent.

Als scenarist schrijft Ritstier de ‘draaiboeken’ aan de hand waarvan stripmakers hun pagina’s voltekenen. Tijdens zijn loopbaan leverde hij de teksten voor zo’n tachtig albums en hij wordt daarvoor beloond op 4 maart 2017, wanneer hij tijdens De Stripdagen in Rijswijk de Stripschapprijs krijgt. Een oeuvreprijs voor een scenarist, dat is uitzonderlijk. Professionele stripschrijvers zijn er niet veel in Nederland. Patty Klein, Martin Lodewijk en Willem Ritstier behoren tot de eredivisie van dit vak. In tegenstelling tot Frankrijk, waar veel tekenaars een tandem vormen met een scenarist, doen onze stripmakers het schrijven vaak zelf. Maar de basis van een goede strip is wel het verhaal, vindt de jury van de Stripschapprijs. “Al te vaak wordt vergeten dat zonder een goed verteld relaas, een interessant plot en herkenbare karakters een strip niet meer dan verzameling ‘dode’ plaatjes is.”

Willem Ritstier weet al zo’n 35 jaar hoe hij die plaatjes tot leven brengt. Hij werd in 1959 geboren in Rotterdam. Op de HAVO had hij tekenen in het pakket en ging na het eindexamen, de schoolbanken beu, bij een reclamebureau werken. De jonge Ritstier waagde zich aan het striptekenen en kreeg een aanbod van weekblad Robbedoes om daarin zijn werk te publiceren. In 1985 verscheen zijn album Thee met een wolkje melk, maar hij was toen al bezig met scenarioschrijven: “Begin jaren tachtig richtten Minck Oosterveer, Adri van Kooten en ik het blad Yèch op. Minck vroeg pagina-001aan mij of ik er wat voor voelde om een detective voor hem te schrijven. Dat werd ‘June May’, later voor het tijdschrift Kuifje omgedoopt in ‘Claudia Brücken’. Het waren mijn eerste voorzichtige pogingen op het scenaristenpad.” Hun samenwerking zou uiteindelijk resulteren in een groot aantal succesvolle stripseries, totdat Oosterveer in 2011 bij een motorongeluk om het leven kwam.

Dat was niet de enige tragedie waarmee Ritstier te maken kreeg. “Ruim zeven jaar geleden overleed mijn echtgenote Will aan kanker. Als eerbetoon aan de manier waarop zij daarmee omging, wilde ik graag een graphic novel maken met sterk autobiografische kenmerken, ‘Will’s Kracht’. Het gaat vooral over de weg die wij samen aflegden en de hobbels die we op ons pad tegenkwamen. Doordat het een zwaar onderwerp is lukte het mij niet om het boek in een korte tijd uit te werken en ik ben er nu dus al ruim zes jaar mee bezig.” Opmerkelijke keuze van de auteur: hij laat ogen, neus en mond van de hoofdpersoon achterwege, de lezer ziet dus een blanco gezicht. “Door de gelaatsuitdrukkingen weg te laten moest ik de emotie vooral met houdingen benadrukken. Dat vond ik een uitdaging en tegelijk gaf het ook het gevoel dat dit minder een soapachtig verhaal zou worden. Er zijn behoorlijk wat tranen gevloeid en die wilde ik in het boek vermijden.”

Duizendpoot Ritstier is dus nog niet klaar met zijn verkenning van de stripgenres. Het wachten is op voltooiing van ‘Will’s Kracht’, zijn tour de force als scenarist én tekenaar.

 

Deze ‘cultuurtip’ stond op 6 januari 2017 in de Volkskrant.

Geplaatst in Volkskrant
Categorieën
Spring naar werkbalk