Ik lach bij het zien…

swartehogenbirkJoost Pollmann1… van mijn smoel in de spiegel, want afgelopen week werd ik overladen met verrassingen, eretekenen en huldebetonen. Eerst was daar Typex met zijn Polleke Bolleke Graphic Novel Bier. Daarop volgde De Olifant, kunstprijs van het Haarlems Dagblad,van Stichting Beeldverhaal Nederland ontving ik een reischeque van Pharos Reizen en de Gemeente Haarlem bezorgde mij de erepenning van verdienste, wat nogal prestigieus schijnt te wezen. Laatste konijn uit de hoed: Joost Swarte die mij een Liber Amicorum overhandigde waaraan 70 tekenaars hebben deelgenomen. Dank, dank, dank aan allen die hebben geholpen dit collector’s item te realiseren. Zodra ik het boek weer binnen heb (de eerste zending heb ik uitgedeeld aan betrokkenen) zal ik er tekeningen uit scannen. Nu alvast de bijdragen van Swarte, Pieter Hogenbirk (die mijn naam verkeerde spelde!) en Paul van der Steen!

Bandirah alias Joubert Pignon stuurde een fraaie tekstuele bijdrage:

Veiling

“Bij de veiling die de kosten van een verstript glas-in-lood-raam in een kerk moet bekostigen gaat de vinger van Joost Pollmann weer omhoog. Verder biedt niemand. Hij heeft nu tien flessen stripbier, negen mappen met printjes, een gesigneerde poster, een stapel bierviltjes en drie inmiddels verramsjte gesigneerde stripboeken gekocht. Hij heeft de veiling zelf georganiseerd. Voor de veiling leidde ik een discussie over strips als literatuur. Iedereen in het panel was het met elkaar eens. Het werd een discussie waarbij iedereen elkaar begrijpend toeknikte. Een tekenaar stoot me aan en vraagt of de sokken die ik draag door Joost zijn gemaakt. ‘Joost?’ fluister ik en wijs op Joost Pollmann. ‘Andere Joost,’ fluistert hij. Ik kijk naar mijn sokken. Blauwe, met gele smileys. Ik weet niet wie ze gemaakt heeft. De veilingmeester houdt een nieuw kavel omhoog. Een twee meter hoge kartonnen pop van Agent 327. Het openingsbod is honderd euro. De aanwezigen kijken naar hun nagels of het de meest interessante nagels uit de geschiedenis van het universum zijn. De vinger van Joost Pollmann gaat weer omhoog. Ik hoop voor hem dat hij met de auto is.”

Geplaatst in Beeldcultuur
1 Reactie op “Ik lach bij het zien…
  1. Eelco schreef:

    Je hoeft ze niet te scannen, Joost. We hebben alles digitaal, het meeste is bij ons ook digitaal binnengekomen en zo niet dan is het gescand. Dus dat kun je ook van ons krijgen.

Categorieën
Spring naar werkbalk